Bugün Türkiye’de milyonlarca emekli, ömrü boyunca çalışıp ürettiği değerin karşılığını alıp almadığını değil, ayın sonunu getirip getiremeyeceğini hesaplıyor. Bu tabloyu yaratan şey ne enflasyonun tek başına acımasızlığı ne de küresel krizlerdir. Asıl sorun, emeklinin sistemli biçimde görmezden gelinmesidir.

En baştan söyleyelim: En düşük emekli aylığı asgari ücretten az olmamalıdır.

Bu, bir lütuf değil, sosyal devletin asgari gereğidir. Bugün aktif çalışanın geçinmesi için belirlenen asgari ücret, çalışamayacak durumda olan, yaş almış bir yurttaş için neden “fazla” görülüyor? Emekliye “sabret” deniyor ama market fiyatları sabretmiyor, kira fiyatları beklemiyor, faturalar ertelenmiyor.

DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ